Brad's Status (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:41:57
คืนก่อนพวกเราเดินทาง ผมนอนไม่หลับ
ผมคิดถึงคริส คานิว
ตอนเขาลาออก และคำพูดทุกคำของเขา
แบรด ผมยินดีมากที่ได้ร่วมงานกับคุณ
และได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากคุณ
แต่งานนี้ทำให้ผมรู้สึกหดหู่
ผมคิดเรื่องที่ผมสอนเขาทุกอย่างที่ผมรู้
และเขาก็เป็นลูกจ้าง เพียงคนเดียวของผม
มันน่าสมเพชจริงๆ
ใจผมนึกไปถึงปาร์ตี้มื้อค่ำ
และ "อาร์คคิเทคเชอรัล ไดเจสต์"
"นิตยสาร อาร์คคิเทคเชอรัล ไดเจสต์"
ถ้าพูดเรื่องเปลี่ยน คุณต้องลองนี่
มันเลียนแบบกงฟีต์
จริงเหรอ
นี่เพื่อนคุณสมัยมหาวิทยาลัยหรือเปล่า
ผมรู้ว่านิกร่ำรวย และประสบความสำเร็จ แต่...
ผมก็รู้สึกจุก
ผมรู้สึกเหมือนโลก กำลังคอยตอกย้ำผม
เพื่อนๆ สมัยมหาวิทยาลัย พากันประสบความสำเร็จ
นิก ปาสกาล เป็นผู้กำกับหนังชื่อดังในฮอลลีวู้ด
มีชีวิตเลิศหรู สุดเหวี่ยง
เจสัน แฮตฟิลด์ มีกองทุนบริหารความเสี่ยงของตัวเอง
ร่ำรวยแบบฉาวโฉ่
มีบ้าน 3 หลัง
ช่างใจบุญสุนทาน
บิลลี เวอร์สเลอร์ ขายบริษัทเทคโนโลยี ของเขาตอนอายุ 40
เลิกทำงานแล้ว
ใช้ชีวิตพักผ่อนอยู่ที่เกาะเมาวี
เครก ฟิชเชอร์ ทำงานให้ทำเนียบขาว
เขาเขียนหนังสือติดอันดับขายดี
ออกทีวีบ่อยๆ
มันงี่เง่าที่คอยเปรียบเทียบชีวิตคนอื่น
แต่พอผมทำแบบนั้น
ผมก็รู้สึกล้มเหลว
ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกแย่
- แบรด - บ้าเอ้ย
- ให้ตายสิ - ผมขอโทษ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เป็นบ้าอะไร คุณเพิ่งต่อยหน้าฉันเต็มๆ
- ผมขอโทษ - ค่ะ ไม่เป็นไร
ผมนอนไม่หลับ
คิดว่าบ้านของพ่อแม่คุณราคาเท่าไร
บ้านพ่อแม่ฉันเหรอ
ไม่รู้สิ
สัก 2 ล้าน
2 ล้าน 5 ไหม
ไม่แน่ใจ
คุณไม่เคยคิดถึงมันเลยเหรอ
ทำไมต้องคิดล่ะ
คุณจะได้บ้านหลังนั้นไหม ตอนพวกท่านตาย
ตอนพวกท่านตายงั้นเหรอ
ฉันว่าพวกท่านคงจะยกให้หลานๆ
- หมายความว่าไง - ก็แบ่งทรัพย์สินทุกอย่างในหมู่หลานๆ ไง
อะไรนะ สตีฟมีลูก 3 คน
แล้วเขาก็รวยอยู่แล้วด้วย เรามีลูกแค่คนเดียว จะยุติธรรมได้ไง
มันไม่ได้อยู่ที่ฉันนี่
พวกท่านเคยเปรยๆ ว่าจะยกให้การกุศล ไม่แน่หรอก
พูดจริงเหรอ
เสียสติชัดๆ
นั่นโหดนะ
คุณเองก็ทำงานให้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ยังคิดว่านั่นเสียสติเหรอ
ใช่ ผมทำงานให้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ส่วนคุณทำงานให้รัฐบาล
เราต้องการเงิน
ฟังนะ ฉันคงจะเศร้ามาก ตอนพวกท่านตาย
ฉันคงไม่ได้สนใจ เรื่องเงินบ้าบอนี่หรอก
จริงเหรอ
ไม่เลยเหรอ
ผมว่าคุณต้องคิด
แล้วพ่อคุณล่ะ
คุณก็ได้มรดกจากท่านนี่
ท่านทำงานด้านการศึกษา
คงจะได้สัก 2 แสนมั้ง
ก็พอค่าเทอมของทรอยนะ
เรื่องนี้ทำให้คุณกังวลเรื่องเงินเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
เดี๋ยวเราก็หาทางได้เอง
เราคงไม่ได้ทำงานหนักขนาดนี้ เพื่อตายในห้องรูหนูหรอกนะ
คุณทำให้ฉันสติแตกนะ
ผมแค่รู้สึกว่าเวลามันเหลือน้อยเต็มที
ไม่มีความน่าจะเป็นอะไรได้อีกแล้ว
แค่นี้
พวกเราคงถึงจุดอิ่มตัวแล้ว
มันคงไม่มีลาภลอย
ที่อยู่ๆ จะมาเปลี่ยนสถานการณ์ของเรา
พวกเราไม่ได้จนนะ แบรด
ในบางวงสังคมน่ะใช่
วงที่มีแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์น่ะเหรอ
ชีวิตพวกเราดีแล้วนะ
นอนเถอะ
ผมว่าคุณควรคุยกับพ่อแม่ จะได้ชัดเจน
- ผมกับคุณจบเห่แล้ว - ฉันรักคุณ
ได้โปรดหุบปากซะ
ทรอย
ทรอย ลูกตื่นหรือยัง
ว่าไง
แกชื่ออะไร
ฉันรู้นะ
ลูกมีเวลา 10 นาที
ครับ ขอใส่เสื้อผ้าก่อนนะ
ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
เอ่อ ตอนนี้ลูกโตเป็นหนุ่มแล้วนะ
พ่อช่วยไม่ทำตัวแปลกๆ ได้ไหม ผมเครียด
รู้แล้ว
ช่วยปิดประตูห้องผมด้วย
ได้สิ
ปิดประตูด้วยครับ
ได้
แจ๋วเลย เอาเสื้อแจ็คเก็ตมาหรือเปล่า
- ครับแม่ - อืม ค่อยยังชั่ว
- ใช่ - พวกเธอต้องชอบแน่ๆ
คงไปได้สวย
ระหว่างทางไปสนามบิน
ผมได้แต่คิดถึงสิ่งที่คริส คานิว พูด
เดี๋ยวนะ นายจะไปทำงานธนาคารเหรอ
แบรด ผมเชื่อว่า จะทำความดีได้มากกว่า
โดยทำงานหาเงินได้เยอะๆ แล้วบริจาค
แทนที่จะคอยขอคนอื่นให้บริจาคเงิน
คุณเข้าใจใช่ไหม
- ลูกมีข้อมูลโรงแรมแล้วใช่ไหม - ครับแม่ อยู่ในโทรศัพท์
ช่วยส่งต่อให้พ่อเขาด้วยนะ แม่ว่าเขาไม่รู้ตารางเลย
ใช่ไหม แบรด แม่ว่าพ่อเขาไม่รู้หรอก
- ลูกต้องรับผิดชอบแล้วล่ะ - โอเค
บางครั้งคุณก็รู้สึกว่า สิ่งที่ทำมาทั้งชีวิตมันช่างตลกสิ้นดี
ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง
"สวรรค์บนดิน"
พวกผู้ชายบางคน มีอาณาจักรของตัวเอง
ผมมีอะไร
ผมอาศัยอยู่ที่ซาคราเมนโต้ เมืองนอกสายตา
ห้อมล้อมด้วยมนุษย์จืดชืด และพวกผู้ชายแถวสอง
บทสัมภาษณ์ เทอร์รี่ โกรส จาก "ออล ติง คอนซิเดอร์" เหรอ
แต่คุณเคยพูดถึงผู้ชายที่อยู่ในคุก
- คนที่กินมังสวิรัติใช่ไหม - ใช่
ในคุกเอกชนที่จอร์เจีย
ทุกจานมีเนื้อสัตว์
ผู้ชายคนนี้พูดว่า "ผมจะไม่ยอมกินมัน"
เขาโดนจับมัด บังคับให้กินทางสายยาง
เขาพูดว่า "ผัก มังสวิรัติ" ไม่หยุดปาก
ผมมาอยู่จุดนี้ได้ไง
ไม่ใช่ชีวิตที่ผมจินตนาการไว้
ลูกจ๋า มันต้องเยี่ยมมากแน่เลย
แม่ ผมว่าจะไปทางถนนโอลริเวอร์
เพื่อความปลอดภัยของท่าน...
- ตรงนี้ดีไหม - จ้า
โทรหาแม่ด้วยนะ แม่อยากรู้ทุกตอน ตื่นเต้นจัง
- ครับ ขอบคุณครับแม่ - รักลูกจ้ะ
ครับ ไม่ต้องห่วง
- ไม่อยากเชื่อเลย เป็นช่วงเวลาที่สำคัญจริงๆ - ผมรู้
อิจฉาจัง ทำไมฉันต้องไป งานประชุมน่าเบื่อนี่ด้วย
เอาล่ะ ข้อมูลเที่ยวบินกับโรงแรม อยู่ในโทรศัพท์แล้วนะ
- ค่ะ มีความสุขเข้าไว้ อยู่กับปัจจุบันนะคะ - อืม รักคุณนะ
- รักคุณนะ - เหมือนกันนะ
ถ่ายรูปมาเยอะๆ นะ
- รักพวกเธอนะ - เหมือนกันครับ
ทางเข้าสำหรับชั้นประหยัด อยู่ตรงนั้นครับ
แต่ผมมีบัตรซิลเวอร์ฟลายเออร์
ต้องเป็นโกลด์กับแพลตินั่ม เท่านั้นครับ
ท่านต่อไปครับ
ขอให้สนุกนะครับ
รู้ไหมพ่อคิดอะไรอยู่
ลองอัพเกรดที่นั่งดีกว่า
ทำไมครับ
เรากำลังไปหาที่เรียนให้ลูกกัน
ไม่รู้ว่าพ่อกับลูก จะมีโอกาสแบบนี้อีกเมื่อไร
บินชั้นธุรกิจกันเถอะ ดีไหม
- เอางั้นเหรอครับ - งั้นสิ
เจ๋งเลยครับ
ผมไม่เคยบินชั้นธุรกิจเลย
มาทำให้ทริปนี้มันโคตรพิเศษกัน
ได้เลยครับ
ข่าวดีค่ะ
มีที่นั่งว่าง 2 ที่ ในชั้นธุรกิจ
- ขอตั๋วค่ะ - เยี่ยมเลย
นี่ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
ผมคิดว่า มันน่าจะใช้ไมล์แลกได้
ผมมีไมล์เหลือเยอะเลย
ขอโทษด้วยค่ะ เที่ยวบินนี้ใช้ไมล์แลกไม่ได้ค่ะ
ราคาสำหรับอัพเกรดที่นั่ง เป็นชั้นธุรกิจ เป็นเงิน 829 ดอลลาร์ต่อที่นั่งค่ะ
ราคารวมเป็น 1,642 ดอลลาร์ค่ะ
1,642 ดอลลาร์
- สำหรับเที่ยวบินในประเทศเนี่ยนะ - ใช่ค่ะ
1,642 ดอลลาร์
ต้องการทำรายการต่อ และซื้อตั๋วไหมคะ
เอ่อ ครับ ซื้อครับ
เดี๋ยวผมใช้บัตรเอเมกซ์
เอ่อ เดี๋ยวครับ ขอเปลี่ยนเป็นบัตรมาสเตอร์การ์ด
- ขอบคุณค่ะ - เอเมกซ์ดีกว่า
โทษทีครับ
เดี๋ยวทำรายการสักครู่นะคะ
ครับ ครั้งหนึ่งในชีวิต
คุณสโลนคะ เราไม่สามารถ อัพเกรดเป็นชั้นธุรกิจให้คุณได้
- ขออภัยจริงๆ ค่ะ - ว่าไงนะครับ ทำไม
ดูเหมือนว่า คุณซื้อตั๋วนี้ จากเว็บไซต์ลดราคา
และตั๋วแบบนี้ เราจะไม่สามารถอัพเกรดให้ได้ค่ะ
เอ่อ จ่าย 1,600 ดอลลาร์ ก็ไม่ได้เหรอครับ
ไม่ว่าจ่ายเท่าไร ก็อัพเกรดไม่ได้ค่ะ
ขออภัยจริงๆ ค่ะ รับบริการอะไรเพิ่มไหมคะ
ไม่ครับ
จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แล้วถ้าผมเป็นสมาชิก ซิลเวอร์ฟลายเออร์ล่ะ
ไม่ได้จริงๆ ค่ะ ท่านต่อไปค่ะ
รับแชมเปญไหมคะ
ขอบคุณครับ
มีความสุขตลอดการเดินทางค่ะ
ขอโทษนะ ที่พ่ออัพเกรดที่นั่งให้ไม่ได้
ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรครับ
บัตรซิลเวอร์ฟลายเออร์ ไร้ประโยชน์จริงๆ
ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
งั้นก็ทิ้งไปสิครับ
ใช่ พ่อจะโยนมันทิ้งซะ
พ่อควรใช่ไหม
มีก็เหมือนไม่มี...
พ่อว่าจะเก็บไว้ก่อน
ผมอดสงสัยไม่ได้ว่า เครก ฟิชเชอร์ บินเที่ยวบินชั้นประหยัดเมื่อไร
- น่าจะนานมากแล้ว - คุณฟิชเชอร์
รับผ้าขนหนูอุ่นๆ ไหมคะ
ผ้าขนหนูอุ่นๆ
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
เจสัน แฮตฟิลด์ คงมีเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว
ไม่ต้องมาซื้อตั๋วเครื่องบินแบบนี้
นิก ปาสกาล ก็คงบินแบบส่วนตัวด้วยเหมือนกัน
ขอบคุณครับ
คงจะดีอยากทำอะไรก็มีคนจัดให้
ไม่มีอะไรเกินเอื้อม
ผมอยากได้อันนี้
- ได้เลย - ขอบคุณครับ
ชีวิตเลือกได้
คงเสพย์ติดน่าดู
รู้สึกเป็นคนสำคัญและพิเศษ
แถมเหนือกว่าคนอื่นตลอดเวลา
ไหนจะการผจญภัย
การเดินทางที่น่าตื่นตาตื่นใจ
โชคดี
สำหรับพวกเขา โลกนี้ไม่ใช่สนามรบ
แต่เป็นสนามเด็กเล่น
ความฝัน
สวรรค์ที่เป็นจริง
พ่อครับ ซื้อมันฝรั่งได้ไหม 7 ดอลลาร์
- ได้สิ - ขอบัตรเครดิตหน่อยครับ
เหลือเวลาอีก 45 นาทีจะถึงที่หมาย
กรุณารัดเข็มขัดให้แน่น มีความสุขกับเที่ยวบิน
สุดท้าย ผมก็นึกย้อนไป สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนนั้น ผมตกหลุมรักกับโลกใบนี้
และโลกก็รักผม
เราหยุดรักกันเมื่อไรนะ
มีอะไรที่ผิดพลาด
ความคิดผมหันเหมาที่เมลานี
เหลือเชื่อ มันโคตรแย่
เด็กๆ เต็มเลย เด็กประถมตัวเล็กๆ น่ะ
ยิงกราดในโรงเรียนพวกเขา
เพราะทุกๆ คนต้องมีปืน
ผมชอบความคิดอุดมคติของเมลานี
บางทีความคิดนั้น คงกันผมไม่ให้แม้แต่คิดขายวิญญาณ
เจสัน แฮตฟิลด์แต่งงานกับผู้หญิงมีเงิน
เธอแนะนำเขาให้กับพวกลูกค้าที่มีฐานะ
ให้ใบเบิกทางและสถานะทางสังคม
ไดแอน ฟิชเชอร์ก็โด่งดังด้วยตัวเธอเอง
เธอกับเครกแข่งขันกัน
พลักดันกันและกันไปสู่ความสำเร็จ
สำหรับเมลานี เธอพอใจง่ายเหลือเกิน
อร่อยมาก
- จริงเหรอ - จริงสิ
- ไม่หลอกนะ - ฉันชอบซอสที่คุณทำจะตาย
บางทีความมักน้อยของเธอ ก็บั่นทอนความทะเยอทะยานของผม
สวัสดีที่รัก
- สวัสดีค่ะ ถึงบอสตันหรือยัง - เรียบร้อย
ตอนนี้กำลังไปโรงแรม
เยี่ยมเลย ทรอยเป็นไงบ้าง
- เขาสบายดี - ดีค่ะ
กำลังดื่มด่ำกับบอสตันอยู่
ผมคงโทษเมลานีหรือคนอื่นๆ สำหรับการตัดสินใจของผมไม่ได้
มันเป็นความผิดของผมเอง
พ่อ
หาอะไรกินกันไหม วันนี้ผมกินแค่มันฝรั่งกระป๋องเดียวเอง
เอาสิ พ่อก็หิวเหมือนกัน
ไปกันเถอะ
แล้ววันอังคารก็เช่ารถ
ขับไปแอมเฮิร์ส จากนั้นก็วิลเลียมส์
พวกนี้เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำนะทรอย
แค่อย่ากดดันตัวเองจนเกินไป เข้าใจไหม
อย่าหลงไปกับชื่อเสียง
พวก "วิลเลี่ยมส์" "ฮาร์วาร์ด" อะไรแบบนั้น
เดี๋ยวก็ได้เอง
- สุดท้ายลูกก็จะเจอที่ที่เหมาะสมเอง - ครับ ผมก็ไม่ได้กังวลมาก
โอเค
ลูกรู้ไหม ตอนพ่ออายุเท่าลูก พ่อสติแตกมากเรื่องมหาวิทยาลัย
พ่ออยากเข้าเยล
คลั่งไคล้ไง
ทำไมต้องเป็นเยล พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน
พ่อติดตัวสำรอง
แต่ก็ไม่ได้เข้า
แล้วไงรู้ไหม
สุดท้ายมันก็ลงตัว
พ่อรักทัฟส์
ทัฟส์เป็นมหาวิทยาลัยที่วิเศษมาก
พ่อได้เจอเพื่อนดีๆ
พ่อเจอศาสตราจารย์คนนั้น บ็อบ คอนเนอร์
ท่านคอยแนะนำพ่อ
เปลี่ยนโลกพ่อไปเลย เปลี่ยนชีวิตพ่อ
ทำให้พ่ออยากช่วยโลก
เอาล่ะ
ที่พ่อจะบอกคือ ช่างแม่ง เยล เข้าใจไหม
แล้วถ้าเข้าทัฟส์ไม่ได้ ก็ช่างแม่งทัฟส์
ที่ปรึกษาของผมคิดว่าผมจะเข้าเยลได้
- เธอว่างั้นเหรอ - เขาว่างั้นครับ
เหรอ ทำไมเขาถึงคิดแบบนั้น
คงเพราะเกรด คะแนน แล้วก็เพลงที่ผมแต่งครับ
ผมคิดว่ามหาวิทยาลัยพวกนี้ คงมองหาคนเข้าวงออร์เคสตรา
เขามั่นใจทีเดียวว่า ผมสมัครที่ไหนก็ได้เข้า
พ่อดูอึ้งๆ นะครับ
เขาคิดว่าลูกจะเข้าเยลงั้นเหรอ
ครับ
จริงเหรอ น่าทึ่งมาก
พ่อรู้ว่าลูกเกรดดี
พ่อคิดเสมอว่าลูกเป็นอัจฉริยะ แต่พ่อแค่...
มันเยี่ยมมากเลย ทรอย
แต่เราไม่ได้ไปดูเยล
ผมก็ไม่ได้อยากไปเยลเท่าไร
ทำไมล่ะ
ผมหวังว่าผมจะได้เข้าฮาร์วาร์ด
เพราะที่นั่นมีศาสตราจารย์ด้านดนตรี ที่ชื่อ เจอโรม แบ็คลี
เขาทำงานเจ๋งๆ เพียบเลย
แล้ววิชาเรียนก็แจ่มมากด้วย
เพื่อนจากที่โรงเรียนบอกว่า คืนวันพุธมีคอนเสิร์ตที่เธอแสดงด้วย
แล้วเขาก็อาจไปดู
ลูกจะเข้าฮาร์วาร์ด
ก็อาจจะ ไม่รู้เหมือนกัน
- นี่แม่เขารู้ไหม - แม่รู้ว่าผมอยากเข้า
ไม่อยากจะเชื่อ ทำไมพ่อไม่รู้เรื่องนี้
พ่อหมายความว่าไง พ่อก็รู้ว่าเราจะมาที่นี่
พ่อรู้ว่าเรามาดูที่เรียน
แต่พ่อไม่รู้ว่าลูกจะเข้าจริงๆ
ผมอาจจะไม่ได้เข้าก็ได้
แต่ดูเหมือนว่าลูกน่าจะได้นะ
ก็ใช่ครับ ผมอาจจะ
ลูกพ่อจะเข้าฮาร์วาร์ด
เดี๋ยวดวงกุดหมดน่าพ่อ
- พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า
ชีวิตคนเราก็แปลกนะ
พ่อหมายถึง
มันสุดยอดจะตาย
พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
บางครั้งในชีวิต
คุณอาจจะเสียศูนย์ไปบ้าง
แล้วผมก็จำได้ว่า ผมทำอะไรมาตลอด 17 ปีที่ผ่านมา
ฟูมฟักเลี้ยงดูเด็กที่น่าทึ่งคนนี้
ทำไมผมถึงนึกเสียใจขึ้นมาได้
ถ้าผมอยู่ที่นิวยอร์กและแต่งงานกับ คนทะเยอทะยานอย่างไดแอนด์ ฟิชเชอร์
ไม่ นั่นมันตอแหลชัดๆ
ทรอยอาจจะกลายเป็น คนเจ้ายศเจ้าอย่าง
พ่อ ไม่ต้องมาพยายามโชว์แมนเลย
ใช่ ขอเหอะ
ถ้าผมเลือกเงินและอำนาจ
เขาคงกลายเป็นเจ้าหนูเอาแต่ใจ
แบ่งให้บ้างสิ
ใช่เลเย
ช็อกโกแลตไหมครับ
ขอบคุณลูก
ขอบคุณนะ ซาคราเมนโต้
อะไรนะครับ
เช็คโทรศัพท์ลูกสิ
จั๊กจี้ไหม มนุษย์จั้กจี้ ลูกยังจำมนุษย์จั้กจี้ที่ลูกชอบได้ไหม
- ไม่เอา อย่าจี้ - นี่แน่ะ นี่แน่ะ
ให้ตายสิ หยุดนะ ทรอย วางพ่อลง
ทรอย ทรอย
คืนนั้น ผมนึกภาพทรอยได้เข้าฮาร์วาร์ด
และพร้อมภาพความสุขสมหวัง
พ่อครับ แม่ครับ
ผมเข้าได้แล้ว
ฮาร์วาร์ด
ที่รัก
ฮาร์วาร์ด
น่าเรียนอยู่นะ
ครับ
เอาล่ะ ตามมา
ลูกชายหรือลูกสาวครับ
ลูกชายค่ะ กำลังสัมภาษณ์
เหมือนกันครับ
ลูกผมเป็นนักดนตรี ที่มีความสามารถมาก
คีย์บอร์ด
นักเปียโนน่ะ
ใช่
เขาแต่งเพลงเองด้วยนะ ก็...
วิเศษเลยค่ะ
เขาหนักใจมากเลยเรื่องที่เรียน
ผมแน่ใจว่าฮาร์วาร์ดก็คงจะติดโผ
อ้อ คุณคิดว่าลูกคุณ จะเลือกฮาร์วาร์ดเหรอคะ
แล้วลูกชายคุณทำอะไรครับ
เขาทำอะไรเหรอคะ
เขาก็เป็นนักเรียนชั้นมัธยม
อ๋อครับ
พ่อครับ
มีอะไร เสร็จแล้วเหรอ
เปล่าครับ ผมจำวันผิด
อะไรนะ
ผมจำวันผิด ต้องเป็นเมื่อวาน
เมื่อวานนี้เหรอ ลูกหมายความว่าไง
ช่างเถอะ ผมทำพังเอง ต้องเป็นเมื่อวาน
ถ้างั้นเขาให้เวลาลูกกลับมาใหม่ไหม
ไม่ครับ ตารางเต็มหมดแล้ว
แต่เขาบอกว่า ผมสัมภาษณ์กับศิษย์เก่าที่ซาคราเมนโต้ได้
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่เอาแบบนั้น
ลูกควรจะได้สัมภาษณ์กับพวกเขา ก็เขาคือคนตัดสินนี่
ใช่ไหมครับ
พ่อ เดี๋ยวผมไปชมมหาวิทยาลัยต่อแล้ว
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ - นี่เรื่องใหญ่นะ เดี๋ยวพ่อจะพูดกับพวกเขา
- อะไรนะครับ ไม่ต้องหรอก - ฟังนะลูก
เราไม่ได้มาไกลขนาดนี้
เพื่อให้ลูกกลับไปสัมภาษณ์ ที่ซาคราเมนโต้
ขอโทษนะครับ
ผมก็อยากช่วยพวกคุณนะครับ
แต่ตารางนัดของเรา วางไว้ล่วงหน้าเป็นเดือน
ผมแค่อยากให้คุณเข้าใจหัวอกของลูกผม ฮาร์วาร์ดเป็นตัวเลือกแรกของเขา
พ่อครับ ไม่เป็นไร
เขาเป็นนักเปียโน เขาทำประโยชน์เพื่อสังคมด้วย
ที่ปรึกษาเขาบอกว่า เขาจะเข้าฮาร์วาร์ดได้
ไม่จำเป็นต้องสัมภาษณ์ที่นี่ครับ
สัมภาษณ์กับศิษย์เก่าก็เหมือนกัน
ครับ ผมเข้าใจ ผมรู้ว่าเฟซทามมันสำคัญ
แต่เราอยู่ที่นี่แล้ว
- อย่าทำเป็นไม่เห็นเลยครับ - พ่อ
คุณแค่นั่งกับเราสัก 10 นาทีไม่ได้เหรอ
เขาอยู่ตรงนี้แล้ว
ตอนนี้พวกคุณทำอะไรอยู่ล่ะ
ผมมีประชุมพนักงานครับ
พ่อครับ ขอเถอะ หยุดเถอะนะ
พอเถอะ
โอเค ได้ครับ
ขอบคุณ
ขอบคุณมาก พอเถอะน่า ไปกันเถอะ
พ่อทำบ้าอะไร
คิดว่าหาเรื่องกับเจ้าหน้าที่แอดมิชชั่น จะช่วยให้ผมมีโอกาสมากขึ้นหรือไง
- เขาจำไม่ได้หรอก - ผมคิดว่าได้นะ
พ่อไม่เข้าใจ ทำไมคนฉลาด ที่มีหัวเข้าฮาร์วาร์ดได้
จะไม่มีหัวจำได้ว่าเขานัดไว้วันไหน
เพื่อที่เขาจะได้เข้าฮาร์วาร์ดได้
ผมขอโทษ เราเดินไปที่อื่นได้ไหมครับ
- เขาจะเริ่มชมมหาวิทยาลัยแล้ว - แล้วไง
ผมไม่อยากให้ทุกคนเห็นผม กำลังถูกพ่อเหวี่ยงอยู่ เข้าใจไหม
พ่อไม่ได้เหวี่ยงลูก พ่อแค่พยายามจะแก้ปัญหาตรงนี้
พ่อรู้ว่าลูกคิดว่าลูกเข้าได้แน่ๆ แต่นี่มันฮาร์วาร์ดนะทรอย
ขนาดพวกอัจฉริยะยังถูกปฏิเสธเลย
ให้ตายสิ
ลูกรู้ไหมว่ากำลังแข่งกับ พวกเด็กจากฮ่องกงและทุกที่เลย
ลูกเป็นเด็กผิวขาวบ้านนอก ที่ไม่มีดราม่าเรียกน้ำตา
แล้วก็ไม่ได้เด่นดังมาจากไหน เราเป็นรองคนอื่นเขา
เราต้องทำทุกอย่างที่ทำได้
พ่อจะทำผมบ้าตายแล้ว ได้โปรดพอเถอะ
ขอพ่อคิดก่อนนะ
แค่...
ลูกไปชมมหาวิทยาลัยเถอะ แล้วพ่อจะ...
- พ่อจะทำอะไร - พ่อจะโทรศัพท์หน่อย
อย่าทำอะไรป่วงๆ นะ
- ไงคะ - ไง
เอ่อ ทรอยทำเรื่องยุ่งแล้ว
เราอยู่ที่ฮาร์วาร์ด แต่เขาไม่ได้สัมภาษณ์
เขาจำวันผิด
เรารู้จักใครที่ฮาร์วาร์ดไหม
ผมอยากให้เขาได้สัมภาษณ์ ผมอยากให้พวกเขาได้เจอทรอย
รู้จักใครที่ฮาร์วาร์ดเหรอ
แบบ แบบ แบบ
อ๋อ แบบ...
แบบคณบดีงั้นเหรอ
ที่รัก ฮาร์วาร์ดตัวเลือก เป็นอันดับหนึ่งของทรอย คุณรู้ไหม
ที่ปรึกษาของเขาคิดว่าเขาจะเข้าได้
- คุณรู้ใช่ไหม - ค่ะ
- เรารู้จักใครที่ฮาร์วาร์ดไหม - ฉันไม่แน่ใจ
ฉันขอคิดก่อนนะ โทนี มอร์ริสันไง
โทนี มอร์ริสันเหรอ
คุณรู้จักโทนี มอร์ริสันงั้นเหรอ
เปล่าค่ะ
ไม่ เธออยู่พรินซ์ตัน เมลานี
แล้วคุณจะพูดเรื่อง โทนี มอร์ริสัน หาอะไรเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน ฉันจะไปรู้จักใครที่ฮาร์วาร์ดได้ไง
คุณรู้จักคนทำงานให้รัฐบาล
ต้องมีใครสักคนที่เคยเรียนฮาร์วาร์ดสิ
- นี่มันอนาคตของทรอยเลยนะ - ค่ะ
เครก ฟิชเชอร์สอนหนังสือที่นั่นใช่ไหม
อะไรนะ
ไม่หรอก ใช่เหรอ
ใช่นะใช่ใช่
ฉันเคยอ่านเจอสักที่ เขาเป็นอาจารย์พิเศษหรืออะไรเนี่ยแหละ
เขาขับรถไปจากดีซี
ไม่ใช่หรอก ตอนนี้เขาอาศัยอยู่ที่นิวยอร์ก
งั้นเขาก็ขับรถจากนิวยอร์กถ้างั้น
คือฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเขาสอนที่นั่น
บ้าเอ้ย
อะไรคะ
ไม่มีอะไร ผมคิดว่าคุณพูดถูก พอคุณพูดขึ้นมา
ให้ตาย
มีอะไรเหรอ
ผมแค่ไม่อยากโทรหาเขา
ทำไมล่ะคะ
บ้าเอ้ย
คุณหนักใจอะไร
เดี๋ยวผมโทรหาใหม่นะ โอเคไหม
ค่ะ ฉันขอคุยกับทรอยได้ไหม
ขณะที่ผมกำลังรวบรวมความกล้า เพื่อโทรหาเครก
ผมจำครั้งแรกที่เห็นเขาทางทีวีได้
ขอเชิญเครก ฟิชเชอร์ มาร่วมพูดคุยด้วยค่ะ
เขาเป็นอดีตเลขานุการ โฆษกทำเนียบขาว
ปัจจุบันทำงานที่สถาบันเฮลเลอร์
เจ้าของผลงานขายดีเรื่อง "สัตว์การเมือง"
เครกคะ ใครเป็นคนรับผิดชอบเรื่อง...
เหมือนผีที่ผมเรียกมาหลอกหลอนผม
แต่เราก็มีระบบ
ไม่ว่าผลจะออกมาดีหรือร้าย ในประเทศนี้...
ในเรื่องการตรวจสอบและรักษาสมดุล
ให้มั่นใจ ได้ว่าจะไม่มีคนปลุกปั่น
มันไม่ใช่แค่ความริษยาชั่วครู่
มันคือความเจ็บปวดที่แท้จริง
ทำไมมันถึงเจ็บปวดนัก
นี่ผมเป็นอะไรไป
ผมนึกถึงครั้งสุดท้ายที่พบเขา
เราต่างคนต่างมีเหตุต้องไปนิวยอร์ก
เลยนัดเจอกัน
ผมเพิ่งเริ่มทำงานไม่แสวงผลกำไร ของผมและกำลังไฟแรง
สิ่งที่เราทำได้คือเป็นเหมือนตัวกลาง
มันก็คล้ายกับจับคู่
เหมือนองค์กรจับคู่โซเชียลมีเดีย ที่จะหาองค์กรที่ต้องการเงิน
หาคนที่อยากจะบริจาค แล้วพาพวกเขามาเจอกัน
ผมหวังว่าเครกจะอยากร่วมด้วย
ช่วยเสนอให้เพื่อนดังๆ ของเขา หรือไม่ก็บริจาคเงิน
แต่เขาก็ไม่เออออด้วย
เมื่อกลับมาซาคราเมนโต้ ผมตัดสินใจที่จะตรงไปตรงมามากขึ้น
ผมส่งอีเมลหาเขา ขอให้เขามาเป็นคณะบริหาร
ผมเขียนว่างานนี้มีคุณค่าแค่ไหน ผมนับถือเขายังไง
และมันจะมีความหมายกับผม เป็นการส่วนตัวแค่ไหน
แต่เขาก็ไม่ตอบกลับมา
รู้ไหม เขาว่าการเมืองคือ ธุรกิจโชว์สำหรับพวกคนน่าเกลียด
ร่องรอยของธุรกิจ ผมคิดว่าผู้คนตอบสนอง...
ที่จริง ผมไม่เคยข่าวจากเครกอีกเลย
โธ่เอ้ย ช่างแม่ง
หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้
แบรดเหรอ
ไง บิลลี่
สบายดีไหมเพื่อน ชีวิตเป็นไง
ชีวิตดีมากเพื่อน
โคตรดีเลย
นายไม่ต้องทำงานแล้วนี่
น่าทึ่งมาก
ใช่เลเย
ชีวิตนายเหมือนฝันเลย
จะว่างั้นก็ใช่
ที่จริงก็ไม่ได้เลิกทำงานไปเลย
ฉันยังลงทุนกับบาร์เล็กๆ แถวหาดที่นี่
แล้วมันก็บูมขึ้นมา
ตอนนี้เราขยายสาขาไปทั่วฮาวาย และกำลังจะไปบนฝั่งด้วย
ทำให้ฉันค่อนข้างยุ่งเลยทีเดียว
โห ฟังดูดีเลย
ฉันอยู่กับสาวฮาวาย สุดสวย 2 คน
และพวกเธอก็โคตรแจ่ม โคตรเจ๋งเลย
พวกเธอทำสร้อยคอจากเปลือกหอย และมูลต่างๆ
ฉันกำลังจะช่วยพวกเธอเปิดร้าน
เราเล่นเซิร์ฟ แล้วก็มีอะไรกัน...
จากนั้นก็เล่นเซิร์ฟ
สุดยอดจริงๆ
ไม่ พูดเล่นแล้ว
จริงเหรอ นายอยู่กับแฟน 2 คนเนี่ยนะ
มันก็ราบรื่นดีนะ
แล้วนายเป็นไงบ้าง
ฉันก็สบายดี
พอดีฉันมาบอสตันกับทรอย ลูกชายฉันน่ะ
- เราไปดูพวกมหาวิทยาลัย - แล้ว
เขาน่าจะได้เข้าฮาร์วาร์ด
จริงเหรอ
ดีใจด้วย
ใช่ เขาเป็นเด็กฉลาด
- ตัวจริงเลยล่ะ - เจ๋งมาก
เออ นายพอจะมีเบอร์ของเครกไหม
ฉันอยากถามอะไรเขาหน่อย แต่คิดว่าเขาคงเปลี่ยนเบอร์
อ้อ มีสิ เดี๋ยวส่งข้อความไปให้ เพิ่งเจอเขาที่แอลเอ ที่งานแต่งงานนิก
นิกแต่งงานเหรอ
กับใคร
กับจาเวียร์ เขาเป็นคนดีมากนะ
เป็นงานแต่งงานที่น่ารักมาก
เหรอ ฉันไม่ได้ยินข่าวเลย
งานเล็กๆ น่ะ
มีคนถามถึงนายด้วยนะ จำไม่ได้แล้วว่าใคร
พวกเขาถามประมาณว่า...
นายไปไหน เกิดอะไรขึ้นกับนาย เทือกนี้
ใครนะใครถามว่า "แบรดไม่มาเหรอ"
"ฉันจำแบรดได้"
ฉันก็ทำนั่นทำนี่ของฉันอยู่น่ะ
เพื่อน ดีใจจังที่ได้ยินเสียงนาย
หมาฉันขี้น่ะ เดี๋ยวต้องเก็บก่อน
โอเค
งั้นก็...
ไว้คุยกันเพื่อน ดีใจที่ได้คุยกับนาย
แล้วก็อย่าลืมส่งเบอร์มานะ
ได้ ได้ เดี๋ยวส่งไปเลย
ว่างๆ ก็มาเกาะนี้สิ เพื่อน
ไว้คุยกัน
ได้ ไว้คุยกัน
ผมแอบจินตนาการ ถึงชีวิตของบิลลี่ที่เกาะเมาวี
กับแฟนสาว 2 คน และเรื่องบนเตียงที่แสนสุดยอด
แล้เวผมก็คิดถึงเมลานี
และสิ่งที่เหลืออยู่บนเตียงของเรา
กรุณาฝากข้อความถึงเครก ฟิชเชอร์ หลังเสียงสัญญาณ
ไง เครก นี่แบรด สโลนนะ นายเป็นไงบ้าง
ตอนนี้ฉันอยู่ที่บอสตัน
แล้วลูกชายของฉันก็
ถ้านาย เอ่อ ถ้านายพอมีเวลา
โทรหาฉันหน่อยนะ
มันเป็นเรื่องด่วนน่ะ
ขอบคุณนะ บาย
การที่ไม่ได้รับเชิญไปงานแต่งงานนิก ตอกย้ำความกลัวที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
ไม่เพียงแค่ผมไม่ได้ใช้ชีวิต เหมือนที่ผมคาดหวังไว้
ผมยังดูล้มเหลวในสายตาคนอื่น
ผมนึกภาพงานแต่งงาน
ทุกคนที่นั่นดูดซับรัศมีของกันและกัน
มันไม่ใช่มิตรภาพที่เชื่อมพวกเขาไว้
แต่เป็นภาพของระดับความสำเร็จ
ไม่ว่าผมจะถูกลืมหรือถูกกันออกไป
ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไร
ผมไม่ได้อยู่ในโผ
เป็นคนไม่สำคัญ
เหมือนอากาศธาตุ
โลกเกลียดผม ความรู้สึกเราไม่ต่างกัน
พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า ดูเหม่อๆ
ไม่ แค่...
เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ
อะไรนะครับ
แค่พวกเพื่อนเก่า... ไปเจอกัน แล้วไม่ได้เชิญพ่อ
ไม่รู้สิ เพราะพ่อคง
ช่างมันเถอะ ไม่มีอะไรหรอก
อะไรครับ พ่อพูดจางึมงัม
มันก็คงไม่ใช่อะไรที่พ่ออยากไป ถึงพ่อจะได้รับเชิญ
แค่ ไม่รู้สิ รู้สึกกาก
เสียใจด้วยครับ
ไร้สาระน่ะ
พวกเขาดูเหมือนพวกงั่งนะ
คงงั้น
สวัสดีครับ
ไง นี่เครก ฟิชเชอร์
ไงเครก เป็นไงบ้าง
มีอะไรหรือเปล่า มีใครตายเหรอ
อะไรนะ อ้อ
ไม่ ไม่มีใครตาย
ก็นายทำเสียงแปลกๆ ในข้อความ
และบอกว่าเป็นเรื่องด่วน
เปล่าน่ะ โทษที ไม่ได้ตั้งใจ...
ตอนนี้ฉันอยู่ที่แคมบริดจ์กับลูกชาย
แล้วเราก็ไปฮาร์วาร์ดมาด้วย
เขามีนัดสัมภาษณ์ ที่สำนักงานแอดมิชชั่น
มีเรื่องผิดพลาดนิดหน่อย
ถือสายแปปนึงนะ ฉันอยู่ในร้านอาหาร
ฮัลโหล เออ ฉันได้ยินว่า...
พอดีเลย ที่จริงฉันจะบินไปที่นั่นพรุ่งนี้
พวกนายยังอยู่แถวนั้นไหม
ยังอยู่ พรุ่งนี้ยังอยู่
เราอยู่ถึงวันพฤหัสบดีน่ะ จะกลับวันพฤหัสบดี
นัดกินมื้อค่ำกันหน่อยไหม
เยี่ยมเลย อ้อ มีเรื่องหนึ่ง
ทรอยเป็นนักดนตรี
แบบอัจฉริยะตัวจริง
แล้วก็มีศาสตราจารย์ดนตรี
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น เพราะเขาเป็นลูกชายฉันหรอกนะ
นี่ ทรอย
ศาสตราจารย์คนนั้นชื่ออะไรนะ
- อะไรนะครับ - ชื่อน่ะ ถือสายก่อนนะ
ชื่อของศาตราจารย์คนที่ลูกชอบ
เจอโรม แบ็คลีเหรอ
เจอโรม แบ็คลี
- เจอโรม แบ็คลี - อาฮะ
ได้ เดี๋ยวฉันลองโทรหาเขา
มันคงเยี่ยมมากๆ เครก ฉันติดหนี้นายเพื่อน
ไม่มีปัญหา
งั้นมื้อค่ำพรุ่งนี้นะ
ได้เลย เดี๋ยวฉันเลือกร้าน
อัดรายการราบรื่นนะ
ขอบคุณ บาย
มีอะไรเหรอครับ
พ่อ
ให้พ่อจัดการเอง เข้าใจไหม
พ่อจัดการเอง
ไง เครก
รู้ไหม ฉันอยู่ในร้านหนังสือ
ดูหนังสือนายอยู่พอดี
ยอดเลย เออฉันมีข่าวดี
เพิ่งวางสายจากคณบดีส่วนแอดมิชชั่น
จริงเหรอ
นายโชคดีนะ
ทายซิ ลูกต้องไปพบใครพรุ่งนี้
- ใครครับ - เจอโรม แบ็คลี
- จริงเหรอครับ - ใช่แล้ว
หลังจากนั้น ลูกก็มีนัดสัมภาษณ์ กับคณบดีฝ่ายแอดมิชชั่น
- ไม่มีทาง - มีทางสิ
- พ่อไม่ได้อำผมเล่นใช่ไหม - นี่พ่อจริงจังนะ
- อะไรนะ - ใช่แล้ว
ตอนนี้ผมประหม่าแล้ว
ไม่เอาน่า
เดี๋ยวก่อน ซวยละ พรุ่งนี้ผมต้องไปทัฟส์
ช่างทัฟส์
ใช่
เราจะไปตอนบ่าย
- พ่อครับ - ว่าไง
- พ่อนี่โคตรตัวจริง - อยู่แล้ว
ลูกคิดว่าไง ทรอย
ผมจะไปเรียนที่ฮาร์วาร์ด
ได้ทำเพื่อทรอย ทำให้ผมรู้สึกหวิวๆ
ลองใส่สิ
บางทีนี่อาจเป็นชัยชนะครั้งแรก ของหลายๆ ครั้งที่จะมาถึง
ผมนึกภาพทรอยโตเป็นผู้ใหญ่ มีความสุขและร่ำรวย
- หรือไม่ก็มีชื่อเสียงด้วย - ผมเหมาหมดเลย
- นี่ครับ - นี่ลูกชายเราค่ะ
ลูกผม
ผมรักพ่อกับแม่มากครับ
ผมประสบความสำเร็จได้แบบนี้ เพราะพ่อกับแม่
- ขอบคุณนะลูก - มีอะไรจะบอก
อะไรเหรอ
ผมเพิ่งซื้อเกาะ
- จริงเหรอ - ใช่ครับ
ผมนึกภาพชัยชนะของเขา บดบังพวกรุ่นเดียวกับผม
จะน่าปลื้มใจขนาดไหนนะ
ทันใดนั้น ความคิดของผมก็เริ่มหม่น
ชัยชนะพวกนี้
ผมจนตรอกแค่ไหนกัน ถึงอ้างว่ามันเป็นของผม
มันควรเป็นของเขา
พ่อผม เวลาที่เห็นรูปผม
ในอินเตอร์เน็ตหรือบนนิตยสาร
ไม่รู้ทำไมเขาคิดว่า มันเหมือนประกาศมรณกรรม
เหมือนกับผมตายแล้ว
ดูเหมือนพ่อคุณจะไม่ค่อยเต็มนะ
ไม่เต็มเหรอ ก็นิดหน่อยนะ
- พูดก็พูด มากกว่านี้อีกครับ - บางทีก็เท่านี้ บางทีก็มากหน่อย
- หรือมากกว่านี้หน่อย - ใช่ มากกว่านี้ครับ
ใช่ ใช่
แล้วถ้าทรอยถือว่าเขาได้ดีกว่าผม
หรือกันผมออกไปล่ะ
ดูเหมือนพ่อของคุณจะป่วยทางจิต และต้องการความช่วยเหลือ
แล้วถ้าสุดท้ายแล้ว
ชัยชนะของทรอย ยิ่งทำให้ผมรู้สึกล้มเหลวล่ะ
ถ้าผมเกิดอิจฉาลูกชายตัวเองล่ะ
ยิ่งคิดผมก็ยิ่งกลัว
แต่ก็อีกนั่นแหละ
นักดนตรีมักจะไม่ทำเงิน
แม้ว่าจะจบฮาร์วาร์ด ทรอยก็อาจจะ ลงท้ายด้วยการเป็นศิลปินไส้แห้ง
หรือบางทีเขาอาจจะเหมือนเมลานี
พอใจจริงๆ กับการแทบไม่มีอะไรเลย
นี่ ถ้าลูกแค่อยากเป็นนักดนตรี
ลูกต้องเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเหรอ
ว่าไงนะครับ
ถามตรงตัว
- แค่นักดนตรีงั้นเหรอ - ใช่
พ่อก็แค่บอกว่า ลูกต้องได้ปริญญาจากฮาร์วาร์ด
เพื่อที่จะเล่นดนตรีในวงเหรอ
นั่นเป็นสิ่งที่ลูกอยากทำไม่ใช่เหรอ
ผมไม่รู้ว่าผมอยากทำอะไรหรอกพ่อ
ถ้างั้นลูกก็ควรเริ่มคิดได้แล้ว เพราะมันไม่ใช่เงินน้อยๆ เลยนะ ทรอย
แล้วลูกก็คิดเองเออเองว่า พ่อจะส่งลูกเรียนได้
โดยไม่ต้องกู้เงินหรือลูกต้องกู้เงิน
หรือต้องขอทุน หรือความช่วยเหลือด้านการเงิน
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน
- พ่อก็แค่คิดขึ้นมาได้ เข้าใจไหม - ผมไม่ได้หวังให้พ่อต้องจ่ายทุกอย่าง
- พ่อไม่สามารถจ่ายทุกอย่างได้ใช่ไหม - รอดูไป
- พ่อยังไม่อยากกังวลเรื่องนี้ - เห็นอยู่
นี่มันอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร คุณตาคุณยายลูกคนใดคนหนึ่งอาจตายก็ได้
- ไง - สวัสดี
- เป็นไงบ้าง - สบายดี เธอล่ะ
นี่พ่อเรา แบรด
สวัสดีค่ะ พ่อแบรด หนูชื่ออนันยานะคะ
ไง
พวกลูกรู้จักกันที่เคาน์ตี้เดย์เหรอ
เราเคยอยู่ในวงออร์เคสตร้าด้วยกันค่ะ
ใช่ครับ อนันยาเป็นนักดนตรีที่น่าทึ่งมาก
ตอนนี้เธอเรียนที่ฮาร์วาร์ดเหรอ
ค่ะ เพิ่งเป็นน้องใหม่
- ชอบไหม - ค่ะ มันเยี่ยมมากเลย
มันเริ่มหนาวแล้ว แต่หนูก็ชอบวิชาที่เรียนมาก
คนที่นั่นก็ดีมากๆ ไม่มีอะไรให้บ่นค่ะ
หนูจองร้านอาหารตรงหัวมุมถนนไว้
- ไปกันเถอะค่ะ - ได้
- เยี่ยม - งั้นไปกันเถอะ
ดีใจจังที่เจอคนคุ้นเคยจากบ้าน
เจ๋งมากเลยที่เธอ ได้นัดกับเจอโรม แบ็คลี
- เธอทำได้ไง - เพื่อนของพ่อรู้จักกับศาตราจารย์ที่นั่น
อ๋อ ใครเหรอ
เขาชื่อเครก ฟิชเชอร์
มีอะไรเหรอ
- อะไรคะ - เธอทำหน้าแปลกๆ
เหรอคะ
ใช่ เธอทำหน้าแปลกๆ
ไม่เป็นไรนะ อยากพูดอะไรก็พูดเถอะ เราไม่ได้ซี้กันขนาดนั้น
เราเคยเป็นเพื่อนกันเมื่อนานมาแล้ว
หนูลงวิชาของเขาปีที่แล้ว
แล้วเขาเป็นพวกแย่สุดๆ เลย
- หนูควรพูดไหมเนี่ย - ไม่เป็นไรน่า เล่ามา
เขาแค่ดูจองหอง
แล้วก็ไม่รู้สิคะ เขาดูเหยียดเพศเ
เขาเป็นพวกที่คิดว่ารู้ทุกเรื่อง
แค่เพราะเขาออกทีวี และรู้จักคนที่ทำเนียบขาว
แล้วเธอรู้สึกยังไง
บอกตามตรง พอเรียนจบวิชาเขา หนูอยากจะเลิกเรียนวิชาเอกของหนูเลย
เธอไม่ได้เรียนเอกดนตรีเหรอ
เปล่าค่ะ เอกการปกครอง
พ่อเราก็เอกการปกครอง
- โห จริงเหรอคะ - ใช่ การสื่อสารและการปกครอง
จบจากทัฟส์
แล้วตอนนี้คุณทำอะไรคะ
ฉันมีองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ที่เริ่มทำเมื่อหลายปีที่แล้ว
- จริงเหรอคะ - ใช่แล้ว
เราช่วยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรอื่นๆ
ใช้โซเชียลมีเดีย เพื่อเผยแพร่สิ่งที่พวกเขาทำ
หาคนบริจาค หาสมาชิก
เหมือนพวกระดมทุนหรือ...
ก็คล้ายๆ แบบนั้น หลักๆ คือเราเป็นที่ปรึกษา
- ฟังดูน่าเบื่อ - ไม่เลยค่ะ ไม่ได้น่าเบื่อเลย
ฟังดูน่าทึ่งมาก
อ้อ ขอบคุณนะ
ที่จริง หนูกำลังเขียนทีสิส หัวข้อเกี่ยวกับเอ็นจีโอ
บางทีน่าจะคุยกับคุณได้ในบางประเด็น
- แน่นอน ทุกอย่างที่เธออยากรู้ - ยอดเลย
ขอบคุณนะคะ
เล่าเรื่องทีสิสให้พวกเราฟังหน่อย
- จริงเหรอคะ - ใช่
- คุณอยากรู้เหรอ - ใช่
ได้ค่ะ ตอนนี้มันยัง ไม่ค่อยเป็นรูปเป็นร่างเท่าไร
แต่หนูอยากเขียนเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ของหญิงมิชชั่นนารีผิวขาว
เหมือนกับพวกภรรยาที่เดินทาง ไปอินเดียและศรีลังกา
เพื่อเปลี่ยนพวกคนนอกศาสนา
แต่พวกเธอได้วางรากฐาน ของการปฏิรูปสังคม
ผมจำมันได้
ความรู้สึกแบบนี้
สาวคนนี้และอุดมการณ์ของเธอ
เป้าหมายของเธอ
ความหวังของเธอ
เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับสิทธิสตรี
หนึ่งในเรื่องเศร้า ที่ตกทอดจากยุคล่าอาณานิคม
ซึ่งมัน...
ผมจำค่ำคืนแบบนี้
บทสนทนาแบบนี้
แผนที่จะเปลี่ยนโลก
ความปรารถนาที่จะเชื่อมโยง
มีครั้งหนึ่ง ฉันบอกเขาว่างานในฝัน คือทำงานที่แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล
แล้วเขาก็ดูเหมือนหมดหวัง
เธอโชคดีมากนะ
- โชคดีที่พ่อของเธอเจ๋งมากๆ - ใช่
ไง
นี่เพื่อนของหนูชื่อมายาค่ะ
หนูบอกให้เธอแวะมา คงไม่ว่ากันนะคะ
- เธอก็เรียนที่ฮาร์วาร์ดเหมือนกันเหรอ - ใช่ค่ะ
ค่ะ แล้วมายาก็อยู่ในวงออร์เคสตร้ากับหนู เธอเล่นไวโอลิน
แล้วเธอเล่นเครื่องดนตรีอะไร
หนูเป่าฟลุทค่ะ
- ฟลุทเหรอ โอโห - ค่ะ
ฉันไม่คิดว่าเป็นหน้าที่ของฉัน ที่จะต้องเป็นตัวแทนพวกนักเรียนชาวจีน
ที่จริงฉันก็อยากจะช่วย พวกเขาปรับตัวนะ
แต่ก่อนอื่น ฉันเป็นคนเกาหลี เข้าใจปะ
และข้อ 2 ฉันไม่พูดภาษา จีนแมนดารินด้วยซ้ำ
มายาเพื่อนของเธอ ก็มีเสน่ห์ไม่แพ้กัน
น่าดึงดูดใจพอๆ กัน
ผมรู้สึกเศร้าอยู่ลึกๆ
กับเหล่าหญิงสาวที่ผม ไม่มีโอกาสได้รัก...
กับทางเดินชีวิตที่ผมไม่ได้ไป
ผมจินตนาการว่าผมหนีไปกับพวกเธอ แล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
มันจะเป็นยังไงนะ
เยี่ยมมากเลยใช่ไหม ตลกมาก
- เธอก็อยู่ด้วยนี่ใช่ไหม - ใช่
ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำนะคะ
- ใช่ ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณ พวกเธอที่มานะ
ฉันว่าทรอยคงดีใจมาก
ใช่แล้ว ทรอยดีใจมากๆ ขอบคุณครับ
พวกเราจะไปดื่มกับเพื่อน 2-3 คนที่ร้านดรูด สนใจไหมคะ
เหรอ ร้านอยู่ที่ไหน
แค่หัวมุมถนนนั่นเองค่ะ
เห็นละ
แต่พรุ่งนี้ทรอยต้องไปหลายที่ เราควรจะพักผ่อน
แก้วเดียวก็ไม่ได้เหรอคะ
ฉันยังอายุไม่ถึง 21 เลย เข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
อ้าว จริงด้วย เซ็ง
นั่นสิ ขอให้สนุกนะ
แล้วเจอกันคืนพรุ่งนี้ที่คอนเสิร์ตค่ะ
เราจะไปเหรอ
พ่อไปไม่ได้
เพราะพ่อต้องไปกินมื้อค่ำกับเพื่อนไง
- เข้าใจละ - แต่ผมไป
เครก ฟิชเชอร์
ขอให้สนุกนะคะ
แน่นอน
โอเค ลาก่อนค่ะ
- ได้ เจอกันพรุ่งนี้ - ไว้เจอกัน
- ลาก่อน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - เช่นกัน
- ขอบคุณมากสำหรับมื้อค่ำค่ะ - สบายมาก
- ขอบคุณมากๆ ค่ะ - บาย
- เรียนให้สนุกนะ โอเค - ค่ะ
ดูท่าทางพ่ออยากไปนะ
เปล่าน่า แค่รักษาน้ำใจ
นี่ทรอย
ทรอย หลับหรือยัง
ไง เอ่อ ผมคิดว่าจะดื่มส่งท้ายละ
- แค่วิสกี้เหรอ - ครับ
8 ดอลลาร์ครับ
- เฮ้ คุณมาได้ด้วย - เฮ้ใช่
นอนไม่หลับนิดหน่อย เลยมาดื่มวิสกี้
พวกเรานั่งอยู่ตรงหัวมุม มานั่งด้วยกันสิคะ
พวกเธอกำลังสนุกเลย ฉันแค่นอนไม่หลับน่ะ
มาเถอะค่ะ ไม่ได้กำลังสนุก
เรากำลังเตรียมประท้วง
จริงเหรอ สุดยอดเลย
- ฉันประทับใจเธอสุดๆ - เหรอคะ
อื้ม ฉันคิดว่ามันเจ๋งมาก
คนอายุเท่าหนูที่สนใจ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
หนูดูเต็มไปด้วยความหวัง และให้คุณค่ากับสิ่งที่ถูกต้อง
- ขอบคุณค่ะ - ใช่
นึกถึงตอนอายุเท่าเธอ ไปเรียนมหาวิทยาลัย
มีคำแนะนำอะไรไหมคะ
- คำแนะนำจากฉันเหรอ - ใช่ค่ะ
ถ้าคุณสามารถย้อนเวลา และให้คำแนะนำตัวเองได้ คุณจะบอกว่าอะไร
โห นี่จริงจังเหรอ
ค่ะ ฉันอยากรู้จริงๆ
พูดตามตรงนะ ฉันคงจะบอกว่า...
"ลืมองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซะ แบรด แค่ทำงานหาเงินเยอะๆ ก็พอ"
ไม่เอาน่า คุณไม่ได้คิดแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม
ไม่ ฉันพูดจริงนะ
ถ้าเธออยากทำให้เกิดแรงกระเพื่อมบนโลกใบนี้ และได้รับความนับถือ ไปเป็นบิล เกต
หาเงินให้ได้เยอะๆ เท่าที่ทำได้ แล้วเธอก็ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำด้วยมัน
- นี่เหรอสิ่งที่คุณอยากพูด - ใช่
ฟังนะ ฉันไปงานเลี้ยง และบอกว่าฉันทำอาชีพอะไร
สัก 3 นาทีแรกพวกเขาก็ทำเหมือน ชื่นชมเหมือนพวกเขาสนใจ
หลังจาก 3 นาทีนั้น ฉันก็เหมือนไม่มีตัวตน
พวกเขาไม่ได้ชื่นชมหรอก
แล้วที่แย่กว่านั้นพวกเขาคิดว่า ฉันจะขอบริจาค ซึ่งก็เป็นความจริง
ทำไม ฉันดูหมดพลังเหรอ
แค่รู้ไว้ว่าฉันก็เริ่มต้นแบบอุดมคติ เหมือนเธอและเพื่อนๆ ของเธอตรงนั้น
แล้วฉันก็ไม่ได้บอกว่าสิ่งที่เธอทำ...
ผมบอกได้ว่าผมคงเสียเธอไปแล้ว
เสียความนับถือจากเธอ
และผมก็อยากได้มันคืน
ผมแค่คิดว่าถ้าผมสรุปวงโคจรชีวิตผม
เธอคงจะเข้าใจผม
มองผมเป็นใครสักคนที่แพ้
แต่ก็ยังต่อสู้อย่างสมศักดิ์ศรี
ตอนที่เรียนวารสารศเาสตร์ มันเป็นอุดมคติ เข้าใจไหม
ใครๆ ก็อยากเป็นวู้ดวาร์ดและเบิร์นสตีน
- เธอรู้ว่าพวกเขาเป็นใครใช่ไหม - ค่ะ แน่นอนอยู่แล้ว
ผมเล่าเรื่องความผิดพลาด บนเส้นทางอาชีพให้เธอฟัง
ช่วงที่ผมทำงานหนังสือพิมพ์ ซึ่งเป็นช่วงที่ธุรกิจกำลังชะลอตัว
ตอนผมพยายามทำนิตยสารดิจิทัล ในซาน ฟราน ซิสโก
แต่ไม่มีใครอยากอ่าน งานเขียนยาวๆ อีกแล้ว
ผมเล่าเรื่องที่ได้รางวัลทรงเกียรติ 2-3 รางวัล
แต่นิตยสารผม ก็ยังล้มไม่เป็นท่า
ใช่เราได้รางวัลพีบอดี้ มันก็ไม่ใหญ่อะไรหรอกแต่...
ผมเล่าเรื่องพวกเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย
ที่ทิ้งอุดมการณ์และมุ่งสู่ทางรวย
และไม่เชิญผมไปงานสำคัญๆ ของพวกเขา
แม้ผมเคยเป็นคนสำคัญในกลุ่มก็ตาม
ผมอาจจะล้มเหลวในสายตาพวกเขา แต่อย่างน้อยผมก็ยังมีความซื่อสัตย์
และนอนหลับได้ยามค่ำคืน
แล้วก็มีคนอย่างเครก ฟิชเชอร์
ที่ไร้เข็มทิศศีลธรรม ที่หมุนหาอะไรก็ตามที่ฟังดูน่าเล่น
หรือประเด็นที่ทำให้เขาดูน่าสนใจที่สุด
เขาขึ้นกล้องนะ ฉันเข้าใจ
ผมเล่าเรื่ององค์กรไม่แสวงหาผลกำไร
แม้ว่าช่วงหลังๆ ค่อนข้างหืดขึ้นคอ
แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าได้ทำเรื่องดีๆ
แต่รู้ไหม บางทีถ้าฉันใกล้ชิด กับคนที่ช่วยมากกว่านี้
หรือลงพื้นที่มากกว่านี้ ฉันคงรู้สึกถูกตัดขาดน้อยลง ไม่ก็...
มองอย่างนั้นหมายความว่าไง
อะไรเหรอคะ
คิดอะไรอยู่
คิดอะไรอยู่เหรอคะ
เล่าให้ฉันฟังหน่อย
บอกตามตรงนะคะ
ฉันคิดว่าคุณน่ะ โชคดีมากแล้ว
ถ้าคุณอายุ 50 แล้วยังคิดว่า โลกนี้ออกแบบมาเพื่อคุณ
ฉันอายุ 47
คุณเคยรู้จักคนที่ยากจนบ้างไหม
แน่นอนสิ
ตอนฉันไปเยี่ยมครอบครัวแม่ที่เดลี
คนมากมายที่นั่นใช้ชีวิต ด้วยเงินวันละแค่ 2 ดอลลาร์
พวกเขาไม่มานั่งบ่น เรื่องถูกเมิน
ที่งานเลี้ยงอาหารค่ำ
แค่มีข้าวกิน พวกเขาก็มีความสุขแล้ว
เธอพูดถูก แต่ฉันไม่ได้แข่งกับคนพวกนั้น
เธอต้องแข่งกับคนที่เป็น เป้าหมายในชีวิตของเธอ
ทำไมคุณต้องแข่งด้วยล่ะคะ
โลกมันเป็นแบบนี้
คุณแข่งกับเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย
การแข่งขันนั่นมันเป็นประวัติศาสตร์ ยุคล่าอาณานิคม เข้าใจไหมคะ
และการกดขี่ผู้หญิง
และการทำลายสิ่งแวดล้อม
ไม่เอาน่า อย่าโยงไปเรื่องนั้น
ฉันไม่ได้ก่อปัญหา เข้าใจไหม
ฉันทำองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ให้ตายสิ
แค่จากมุมมองของฉัน
มันดูเหมือนว่าเป็นปัญหา อภิสิทธิ์ของคนขาว
อภิสิทธิ์ผู้ชาย ปัญหาคนชั้นสูง
ก็ได้ ฉัน...
เรื่องของฉันมันคงดูซ้ำซากสำหรับเธอ
แต่มันเป็นชีวิตจริงๆ ของฉัน เข้าใจไหม
อย่าขอให้หนูต้องเห็นใจคุณเลย
คุณไม่เป็นอะไรเลย
เชื่อเถอะ
หนูรับประกัน
คุณมีมากพอแล้ว
คุณด้วยค่ะ แล้วเจอกัน
เจอกัน
พ่อครับ
เราต้องไปกันแล้ว ผมมีนัด
พ่อรู้สึกแฮงค์
ได้ไง พ่อกินไวน์ไปแก้วเดียว
ผมอดคิดถึงอนันยา และสิ่งที่เธอพูดไม่ได้
สิ่งที่เธอดูแคลนผม
ผมสงสัยว่า เธอเคยไปถึงอุดมคติของเธอไหม
กล้วยดิบกับค็อกเทลเหล้ารัม
แค่ได้ลิ้มรสความหรูหรา เธอก็คงจะลืม
ความทรมานของคนพวกนั้นไปเลย
ผมรู้ ผมก็แค่พยายาม ทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
อนันยามีจิตใจดี
เธอทำให้ผมนึกถึงเมลานี
ตายละ เมลานี
สวัสดีค่ะ นี่เมลานี ทิ้งข้อความไว้นะคะ
ที่รัก
ทางนี้กำลังไปได้ดีเลย
ตอนนี้ ทรอยกำลังอยู่กับ ศาสตราจารย์ดนตรี
แล้วเขากำลังจะได้สัมภาษณ์ กับคณบดีฝ่ายแอดมิชชั่น
ทุกอย่างน่าจะลงตัว
ทรอยกำลังออกมาแล้ว
เดี๋ยวผมโทรหาใหม่นะ
เออใช่ ผมมีนัดกินข้าวกับ เครก ฟิชเชอร์คืนนี้
ผมตั้งตาคอยเลยล่ะ คุณคงนึกออก
รักคุณนะที่รัก บาย
ไงลูก เป็นไงบ้าง
ดีครับ เขาฟังผมเล่นผลงานของผม
- คิดว่าเขาชอบนะ - สุดยอดเลยทรอย
เห็นไหม ลูกทำได้
เส้นสายกับความสามารถ พ่อตั้งลูก แล้วลูกก็โยนลง
ดีมาก ลูก
เป็นอะไรไป
เปล่าครับ
โอเค แต่ลูกดูเหมือน...
ลูกควรมีความสุขนะ ควรจะตื่นเต้น
ครับ ก็ใช่ แต่ผมไม่...
เขาแค่ไม่เหมือนที่ผมคาดไว้ แต่ก็ไม่เป็นไรครับ
เขาเป็นยังไง
ไม่รู้สิ
มันแปลกๆ มันเหมือนกับ
เขาก็เหมือนฮีโร่คนหนึ่งของผม แต่ดูเหมือนเขาพยายามทำให้ผมประทับใจ
แล้วเขาก็ประมาณว่าคุยโวเยอะ
ค่อนข้างธุรกิจด้วย มากกว่าที่ผมคิดไว้
แบบเขาพยายามจะบอกวิธี ให้ผมทำเงินจากดนตรีของผม
พวกเรื่องแปลกๆ แบบนั้น
ไม่รู้สิ ผมคิดว่าเขาน่าจะเจ๋งกว่านี้
ลูกเอ้ย อย่าช่างตัดสินนักเลย
ลูกใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความฝัน
อย่าตัดสินคน ที่อยู่ในโลกแห่งความจริง
จนกว่าลูกจะได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง เข้าใจไหม
ได้ แต่พ่อถามคำถามผม
แล้วผมก็ตอบว่า เขาไม่เหมือนที่ผมคาดหวังไว้
ไม่ใช่ ลูกบอกว่าเขาไม่เจ๋ง
แต่ลูกรู้ไหม อะไรที่เจ๋งสำหรับฮิปสเตอร์อายุ 17
ที่ไม่ต้องจ่ายบิลของตัวเอง ก็อาจไม่ได้เจ๋งสำหรับโลกข้างนอก
- โอเค งั้นมั้ง - เข้าใจไหม
พ่อแค่บอกว่า ถ้าคุยกับพ่อตอน 30 ค่อยบอกว่าใครเจ๋ง ไม่เจ๋ง
พ่อรู้ไหม พ่อมันประสาท
ผมกำลังจะไปสัมภาษณ์ พ่อจะต้องมาวิพากษ์วิจารณ์ผมตอนนี้ด้วยเหรอ
ทรอย
ลูกพูดถูก พ่อขอโทษ พ่อรักลูกนะ
ลูกเก่งที่สุด ลูกดีที่สุด
ลูกเข้าใจความรู้สึกของพ่อใช่ไหม
- พ่อครับ... - พ่อรู้ว่า ลูกต้องทำได้
อย่าเพิ่งยุ่งกับผมได้ไหม ผมจะเข้าไปแล้วพยายามทำหัวให้โล่ง
- ไว้เจอกันครับ - ก็ได้
- นี่ทรอย - ครับ
พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
นั่นลูกสาวคุณเหรอ
- ใช่ - เธอเข้าไปสัมภาษณ์เหรอครับ
- ใช่ครับ - หวังว่าจะไปได้ดี
ลูกผมเข้าไปพบคณบดี
เขาค่อนข้างประหม่าทีเดียว
- ขอให้โชคดีนะครับ - ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
ไงแบรด นี่เจสัน แฮตฟิลเด์นะ
ไงเจสัน ถือสายรอก่อนนะ
ไม่ได้คุยกันนานมาก เป็นไงบ้าง
ที่ออฟฟิศบอกว่านายโทรมา
อ้อใ1ช่ คือที่จริงฉัน
จะโทรถามเบอร์ของเครกน่ะ แต่ได้จากบิลลีแล้ว
ดีแล้ว เออนี่ฉัน...
ได้ยินว่าพวกนายไปเจอกันที่แอลเอ เป็นไงกันบ้าง
ฉันไม่มีเวลาคุยเท่าไร ตอนนี้คงไม่ค่อยเหมาะ
- เข้าใจละ - ฟังนะ ฉันไม่ได้อยากหยาบคายหรอก
ฉันมีลูกค้ากำลังรออยู่ ตอนนี้ฉันอยู่มินนิสโซต้า
ฉันอยู่ที่มาโยคลินิค กำลังรอผลตรวจอยู่
แล้วฉันก็ต้องบินกลับตอนเที่ยง
ไม่งั้นฉันจะพลาดการให้การ ที่อุตส่าห์เตรียมมาเป็นเดือน
อาฮะ ไม่ ไม่ ฉันเข้าใจ
อย่างน้อยนาย ก็มีเครื่องบินรออยู่ ใช่ไหม
ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด
ก็นายมีเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวนี่ ใช่ไหม
เครื่องบินเจ็ทเนี่ยนะ
นี่นายต้องมางี่เง่าตอนนี้ด้วยหรือไง
อะไรนะ ไม่ๆ ฉันพูดจริง
ฉันไม่มีเครื่องบินเจ็ท นายเอาอะไรมาพูด
ฉันแค่คิดว่า สาบานว่า นายเคยบอกว่า นายมีเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว
อะไร ไม่จริง
ที่ซานฟรานซิสโก
ตอนเจอกัน นายบอกว่า นายนั่งเครื่องบินของ...
บริษัทฉันให้เช่าเครื่องบิน แล้วให้ทุกคนบินจากที่นั่น
งั้นฉันคงเข้าใจผิดไป
ฟังนะ ฉันเพิ่งรู้ว่าลูกสาวของฉัน มีอาการกระดูกสันหลังดึงรั้ง เข้าใจไหม
เธออายุแค่ 3 ขวบเอง โธ่เอ้ย
อะไรนะ
ไม่ โธ่เพื่อน
เจสัน มันหมายความว่าไง
ฉันก็ไม่รู้ว่ามันหมายความว่าไง เว้นแต่
เธอจะต้องผ่าตัดใหญ่ตอนเช้า
เธอแค่ เธอตัวเล็กมากเลย นายรู้ไหม
โอ้ ให้ตายสิ
ฉันทรมานใจมาก
เรากำลังนั่งอยู่กับหมอตอนนี้ ฉันต้องไปแล้ว แบรด
โอเค มีไรส่งข่าวนะ
ขอให้ครอบครัวปลอดภัยนะ
เสียใจด้วยจริงๆ
ไม่ถามผมหน่อยเหรอว่าเป็นไง
- ว่าไงนะ - สัมภาษณ์ไงครับ
จริงสินะ เป็นไงบ้าง
มันเยี่ยมมากๆ ครับพ่อ
เขาบอกว่า เจอโรม แบ็คลี โทรหาเขาแล้ว
บอกว่าผมมีความสามารถ และให้ช่วยดูใบสมัครผมเป็นพิเศษ
- จริงเหรอ - ใช่
- มันน่าทึ่งสุดๆ เลย - ครับ
ลูกดีใจไหม ดีมาก ลูก
ขึ้นคันนั้นกัน
ไปมหาวิทยาลัยทัฟส์ครับ
- พ่อไม่ไปทัวร์มหาวิทยาลัยกับลูกด้วยได้ไหม - โอเคครับ
- พ่ออยากแวะไปทักทาย อาจารย์ของพ่อหน่อย - โอเค
- คนที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง - ครับ สบายมาก
เดี๋ยวพ่อจะไปตรงโน้นก่อนนะ
ตรงนั้นไง
สวัสดีครับ ผมเป็นศิษย์เก่าของ ศาสตราจารย์คอนเนอร์
ผมอยากจะแวะมาสวัสดี ท่านสักหน่อย ท่าน...
คุณมาช้าไป
- ท่านเพิ่งออกไปเหรอครับ - เปล่าค่ะ
เสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ ท่านเสียแล้ว
เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา
ท่านเสียแล้วเหรอครับ
แต่ชื่อของท่านยังอยู่ที่แผนผังอยู่เลย
ทราบค่ะ เดี๋ยวเราต้องเปลี่ยน
พอดีฉันเพิ่งมาทำงาน
ท่านเป็นอะไรตายครับ
ท่านหัวใจวาย
แล้วก็ไม่ดีขึ้นอีกเลย
น่าเศร้าครับ
ค่ะ
ท่านเป็นอาจารย์ที่ดีคนหนึ่ง
ท่านเป็นที่รักค่ะ
ครับ
งั้นไม่รบกวนแล้วครับ
ขอบคุณค่ะ เช่นกันค่ะ
- ฮัลเโหล - แบรด
เห็นคุณโทรมา มีอะไรหรือเปล่าคะ
ทุกอย่างกำลังไปได้สวยเลย
นี่เมล ผมแค่...
มันเหลือเชื่อนะ ที่เราเลี้ยงเด็กคนนี้มาจนเขาโต
เป็นเด็กฉลาดและน่าทึ่งขนาดนี้
ผมอยากให้คุณอยู่ตรงนี้จัง
ฉันก็อยากอยู่ตรงนั้นค่ะ
ที่รัก เรากำลังเตรียมเข้าร่วมประชุม
ฉันน่าจะต้องไปแล้ว
รักคุณนะ คืนนี้ให้โทรหาไหม
ครับ ไว้คุยกัน รักคุณนะ
ผมชอบทัฟส์นะ มันเป็นมหาวิทยาลัยที่ดี ผมน่าจะมีความสุขที่นั่น
- แล้วพ่อก็เรียนที่นั่นด้วย - ใช่
ครับ ขอบคุณที่พาผมมา แล้วก็พาไปที่นั่นที่นี่
พ่อไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
ก็เรื่องที่พ่อโทรหาเพื่อน แล้วตอนนี้ พ่อก็ต้องไปกินมื้อค่ำ กับคนที่พ่อเกลียด
พ่อไม่ได้เกลียดเขา
พ่อชอบเขา
พ่อบอกเขาเป็นไงงั่ง แล้วพ่อก็เกลียดกึ๋นเขา
ไม่หรอก เขาก็เป็นคนดี เพื่อนเก่าน่ะ
พ่อก็อยากเจอเขาอยู่เหมือนกัน
พวกเพื่อนเก่าสำคัญนะ
เอาล่ะ จะออกไปแล้วนะ อยากไปดูคอนเสิร์ตด้วยจัง ขอให้สนุกนะลูก
- ครับ พ่อก็เหมือนกัน - เจอกันลูก
สวัสดีครับ ผมจองโต๊ะสำหรับ 2 ที่ ตอน 1 ทุ่ม
- ในชื่อสโลนครับ - ค่ะ
เจอละ ตามฉันมาค่ะ
คุณมาถึงก่อนนะคะ
ครับ
คุณมีโต๊ะอื่นไหม ตรงนี้เสียงมันดัง
คืนนี้เราถูกจองเต็มค่ะ
แล้วตรงนั้นล่ะ
ขอโทษค่ะ โต๊ะนั้นไม่ว่าง
มันก็ยังว่างอยู่นะ
ค่ะ
มันไม่ว่างค่ะ
- สวัสดีเพื่อน - ไงเพื่อน
ดูนายสิ ดูดีสุดๆ
- ฉันผมหงอกแล้ว - ไม่แย่เท่าฉันหรอก
พวกเราล้มเหลวในชีวิต
ล้มเหลวที่จะดูหนุ่มไงเล่า
มาเถอะ หยิบเบียร์มา เราจะย้ายโต๊ะ
ได้เลย
เดาว่าโต๊ะนี้ว่างแล้ว
ค่ะ มีความสุขกับมื้อค่ำนะคะ
ขอบคุณที่แวะมาร้านเราค่ะ
ดีใจที่คุณมา
ผมขอแจ็คแอนด์โค้กได้ไหม
แน่นอนค่ะ เดี๋ยวฉันไปเอาให้เองเลย
ขอบคุณครับ
นายคงเป็นขาประจำ
ไม่เคยมาเลย แต่ที่นี่ขึ้นชื่อ
จริงเหรอ เธอดูสนิทสนมกับนาย
เพราะเธอจำนายได้เหรอ
ดีจัง
เพื่อนเอ้ย
- นี่มันนานแค่ไหนแล้ว - น่าจะเป็น 10 ปีแล้ว
ใช่เพื่อน ดีใจที่ได้เจอนายนะ
ดีใจมากๆ
ดีใจเหมือนกันเพื่อน
- ยินดีต้อนรับสู่บอสตัน - ขอบคุณ
นายพักที่ไหน
ที่โอ๊ก ทรี เอ็กซ์คิวสเตย์
ว้าว ไม่เคยได้ยินว่าใครพักที่นั่นเลย
ที่พักดีไหม
ก็ไม่เลว
เออนี่ ขอบคุณมากที่ทำให้ทรอย
ได้พบศาสตราจารย์ดนตรีคนนั้น แล้วก็คณบดีฝ่ายแอดมิชชั่นด้วย
โอกาสทองจริงๆ ทุกอย่างเป็นไปได้ดี
- โอ้ ยินดี - ใช่
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เขากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
ฉันเหมือนกัน
ลูกสาวของฉันก็เหมือนกัน
พวกเธออายุแค่ 12 แต่ก็เริ่มกระตือรือร้นแล้ว
เริ่มเขียนใบสมัครเล็กๆ
พวกเธออินมากกว่า พวกเราสมัยเด็กอีก
นั่นสิ ทรอยก็คิดบวกๆ กับเรื่องพวกนี้
เขาใช้ยาอะไรไหม
ไม่
ขอบคุณครับ
ยินดีค่ะ
เมลานีเป็นไงบ้าง
เธอสบายดี
เธอรักงานที่ทำ แล้วก็มีความสุขตลอดนะ
ไดแอนกำลังจะขายเรื่อง ให้กับช่องเอชบีโอ
- พวกเขาจะเอาไปทำเป็นซีรีย์ - โอ้โห เจ๋งเลย
จะว่าไป วันนี้ฉันไปทัฟส์มา
- บ็อบ คอนเนอร์ ตายแล้ว - ฉันรู้แล้ว
- นายรู้เหรอ - ฉันไปพูดในงานศพเขาน่ะ
เหรอ
ใช่ เรายังติดต่อกันอยู่
ท่านชวนไปพูดเกี่ยวกับ วารสารและการปกครอง
ในคลาสของท่าน 2-3 ครั้ง
เหรอ น่าชื่นชมนะ
ปกติฉันก็พยายามหลีกเลี่ยงพวกนี้นะ
แต่สำหรับท่าน
ท่านเป็นคนดีน่ะ
สำหรับฉันท่านเป็นคนที่ คอยให้คำปรึกษามากที่สุด
จริงสินะ
นายเป็นศิษย์โปรดเลยตอนเรียน
ก็ใช่ ฉันอยากไปงานศพท่านจัง ถ้าฉันรู้
ถ้าฉันเจอนายที่งานแต่งงานของนิก ฉันคงบอกนายแล้ว
มันเกิดขึ้นหลังจากนั้น
อาฮะ แต่ฉันก็ไม่รู้ เรื่องนิกด้วยเหมือนกัน
นายไม่ได้พลาดอะไรไปหรอก นิกน่ะ
คือ ฉันรักหมอนั่นนะ
แต่ยิ่งเขาประสบความสำเร็จเท่าไร เขาก็ยิ่งเกย์เท่านั้น
ตอนนี้สาวแตกเต็มขั้นแล้ว
มีพวกหนุ่มๆ หัวเกรียนนุ่งเตี่ยว
วิ่งไปรอบๆ บ้านเขา อุ้มกันไปมา
ฉันเห็นบ้านหลังนั้นในนิตยสาร "อาร์คิเทคเชอรัล ไดเจสต์"
มันดูเหมือนฉากจาก หนังโป๊ไซไฟเกย์อะไรแบบนั้น
วันนี้ฉันคุยกับเจสัน
เหรอ เขาเป็นไงบ้าง
ดูเครียดๆ นะ
ลูกเขาป่วย
คิดว่าคงมีบางอย่างผิดปกติ กับกระดูกสันหลังเธอ
โอ้แย่จริง
แล้วลูกคนไหนล่ะ
เขามีลูก 4 คน
ฉันคงทำให้เขาเคือง
ฉันคิดว่าเขามีเครื่องบินเจ็ท
แล้วดันโพล่งมันขึ้นมา ดูพูดไม่คิดมั้ง
ไม่รู้สิ แต่เขาฉุนมากๆ
ที่หาว่าเขามีเครื่องบินส่วนตัว
รู้สึกแย่จัง
แต่เขาก็มีเครื่องบินนี่
- ไม่ เขาไม่มี - เขามี
ไม่น่านะ บริษัทเขาน่าจะเช่าให้
บริษัทของเขา ก็ต้องเครื่องบินของเขาสิ
- นายแน่ใจเหรอ - ไม่ได้อ่านบทความ ในนิตยสารไทม์สเหรอ
ให้ตายสิ เขากำลังจะถูกฟ้อง
เขาเสียเงินไปเยอะเลย เสียพวกมีอำนาจด้วย
เขาหนีหัวซุกหัวซุนเลยล่ะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
มิน่าเขาถึงอ่อนไหวเรื่องนี้
คงงั้นมั้ง
ฉันคงเข้าใจผิดไป
ไม่หรอก เจสันเป็นที่นับถือในสังคม
เขาเป็นคนรักครอบครัว
รู้ไหม เขาเป็นคนดี
และเป็นคนขี้โกงสุดๆ ด้วย
- จริงเหรอ - ใช่แล้ว เขาเป็นหัวขโมย
มันมีโอกาส แต่ก็อาจไม่เยอะ ที่เขาจะต้องเข้าคุก
- ให้ตายเหอะ - อืม
เป็นแค่ลูกเสือชั้นสูง นายคงไม่รวยขนาดนั้นหรอก
เขาน่าจะทำแบบบิลลี่ หนีเข้ากลีบเมฆไปเลย
ใช่ แบบบิลลี่
เขาใช้ชีวิตในฝันเลย
มีแฟน 2 คน
อย่าโทรหาเขาหลัง 5 โมง
- ทำไมล่ะ - คิดว่าไงล่ะ
เขามันพวกขี้เมาไง
จริงเหรอ
แล้วก็...
- หุบปากน่า - อย่ามาไร้เดียงสาน่า นายก็รู้
ตอนคุยโทรศัพท์กับเขา เขาก็ดูโอเค
ตอนนั้นเป็นช่วงเช้าตรู่ เขากำลังพาหมาเดินเล่นอยู่
บางทีอาจจะเมาหัวราน้ำ มาตลอดคืนก็ได้
เอาน่า ถ้าจะพูดแทนเขา เขามีเวลาเหลือเฟือ
เขาก็แค่เลือกสายมืด
ฉันไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย
ก็นายหายหัวไป แล้วย้ายไปซาคราเมนโต้
ฉันแค่ย้ายไปซาคราเมนโต้ ไม่ได้หายหัว
ทำไมนายถึงย้ายไปซาคราเมนโต้
เมลานีได้งานที่นั่น
แล้วฉันก็ทำงานที่ไหนก็ได้ตอนนี้
อ้อ ใช่สิ นายมีงานส่วนตัวนั่น
มันเจ๋งมากเลยนะ
- ขอบคุณ - เป็นสิ่งที่ดีนะ
ขอโทษ ที่ฉันไม่ได้ติดต่อกลับไป
ไม่เป็นไร
มันมาตอนฉันกำลังยุ่งๆ พอดี
นายรู้ไหม ทุกๆ วันฉันก็เจอ กับคำขอร้องเรื่องนั้นเรื่องนี้
พูดในงานหมั้นบ้าง
เขียนคำนิยมให้หนังสือใครสักคนบ้าง
ได้รับเชิญเป็นคณะกรรมการบริษัทบ้าง
ผู้บริหารบ้าง กรรมการองค์กร ไม่แสวงหาผลกำไรบ้าง
วันๆ หนึ่งไม่เคยพอ บางทีนายก็ต้อง...
ขีดเส้นบ้าง มันยากเหมือนกัน
นายต้องหัดปฏิเสธให้เป็น
เมื่อวานนี้เอง ฉันถูกเชิญไปพูดที่ เทศกาลเอสเพ็นไอเดีย ตอนเดือนมิถุนายน
แต่งานนี้ฉันจะไป งานเจ๋งมาก รู้ไหม
มีแต่คนน่าสนใจทั้งนั้น เลือกมาอย่างดี
- นี่ เครก - ว่าไง
ฟังนะ แค่อยากบอกนายว่า
ฉันภูมิใจในตัวนาย
จริงๆ นะ
นายคงจะกดดันมาก
มีหลายต่อหลายอย่างที่ต้องจัดการ
รู้ไหม มองจากภายนอก
มันก็ไม่ได้เครียดขนาดนั้น ก็สนุกดี
ฉันแค่ดีใจกับนายด้วย
บอกตรงๆ
ตอนแรกที่เห็นนายในทีวี
มันก็ทำให้ฉันหงุดหงิดไม่น้อย
เพราะแต่ก่อนเราแข่งกันเสมอ
ตอนนี้ ฉันก็มีความสุขกับชีวิตฉัน นายก็ทำสิ่งที่อยากทำ
แล้วทุกอย่างมันก็ออกมา อย่างที่ควรจะเป็น
ฉันไม่เคยแข่งกับนายนะ
อะไรนะ
จริงเหรอ
ก็อาจจะตอนเรียนแป๊ปนึงมั้ง แต่
ฉันก็ไม่ได้คิดถึงนาย แบบนั้นนานแล้ว
ไม่ได้คิดถึงฉันแบบนั้นแล้วงั้นเหรอ
นายหมายความว่าไง
ฉันจะแข่งกับนายทำไม
ไม่เอาน่า หุบปากเหอะ
อะไร
ฉันแค่พยายามจะจริงใจกับนาย
รู้ไหม แบบว่า...
อย่างเช่น
นายรู้ไหมว่าฉันทำอะไร
ฉันช่วยคนจริงๆ
ฉันไม่ได้...
ทำไมนายถึงทำกับฉันแบบนี้
แบบไหนนะ
ฉันก็แค่ นี่นายเห็นฉันเป็นอะไร
ขอโทษครับ คุณฟิชเชอร์ ผมชื่อมาร์ก
ผมเป็นแฟนตัวจริงของคุณ
ผมรักผลงานของคุณ หนังสือ และทุกๆ อย่างเลย
ผมขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหม
รู้ไหม ตอนแม่ฉันตาย นายไม่ได้พูดอะไรเลย
นายตามฉันในเฟซบุ๊ค ใช่ไหม
ไม่รู้สิ
ขอโทษนะ ผมขัดจังหวะหรือเปล่า
- ไม่เลย ไม่ - ขอบคุณครับ
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
นายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่า
เป็นไหม ไม่รู้สิ
เราเป็นอะไรกัน
พวกเราเป็น เป็นอะไรกันเหรอ
นั่งพูดนินทาลับหลังกัน มัน...
ก็แค่ตอนนี้ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า...
ฉันรู้ว่าฉันรู้สึกยังไง แล้วมันก็ไม่
ฉันกำลังสับสนจริงๆ นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ขอโทษนะ ขอบคุณที่ช่วยลูกชายฉัน
แต่ฉันทำไม่ได้จริงๆ ไม่ได้
ฉันทนไม่ได้
ไม่รู้ทำไม ไม่ได้จริงๆ
คุณครับ
ตั๋วครับ
ครับ ขอบคุณ
ขอโทษครับ
- พ่อ - ไง
พ่อไม่ไปกินข้าวเย็นแล้วเหรอ
พ่ออยากอยู่กับลูกตรงนี้มากกว่า
- นั่นเพื่อนๆ ที่เจอเมื่อคืน - ครับ
พวกเธอเล่นดีนะ
ผมรู้สึกถึงเลือดที่สูบฉีดไปทั่วร่าง
ทำไมผมใช้เวลามากมายในหัว
คอยทึ้งตัวเอง
ผมแค่นั่งตรงนี้ แล้วฟัง
ปล่อยให้ตัวเองรู้สึก ถึงสิ่งที่อยู่ข้างใน
ดนตรีช่างไพเราะ
พวกเธองดงาม
ผมสามารถรักพวกเธอ โดยไม่ต้องเป็นเจ้าของ
เหมือนที่ผมสามารถรักโลกใบนี้ และไม่ต้องเป็นเจ้าของมัน
ผมก็ยังรักโลกใบนี้นะ
- พ่อ - พ่อไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
สักหน่อยไหมครับ ไม่เอาเหรอ
อนันยาบอกว่าพ่อไปเจอเธอเมื่อคืน
ใช่ พ่อนอนไม่หลับ
แค่ดื่มนิดหน่อย
พ่อกำลังจิตตกอะไรอยู่หรือเปล่า
เปล่า
บางทีมันแค่
บางทีพ่อก็...
ระแวง
พ่อกังวลว่าคนจะมองว่าพ่อ...
ล้มเหลว
แล้วความรู้สึกนั้นมันก็ผ่านไป
รู้ไหม ตอนที่เราเดินเล่นด้วยกันวันนี้
ตอนที่พ่อทำผมอาย ผมได้แต่คิดว่า
ถ้าผมเข้ามหาวิทยาลัยนี้ ทุกคนคงจะจำมันได้
แล้วผมก็คงอยู่กับมันไม่ได้
แต่ว่า...
พ่อรู้ไหม พวกเขาคงจะจำไม่ได้หรอก
เพราะทุกคนเอาแต่คิดถึงแต่ตัวเอง ใช่ไหมครับ
ไม่มีใครสนหรอก
แล้วคนเดียวที่คิดถึงพ่อคือผม
เพราะฉะนั้น ความคิดเห็น ของคนเดียวที่พ่อต้องฟังคือผม
งั้นเหรอ
ลูกคิดว่าไงล่ะ
ผมรักพ่อ
ขอบคุณนะลูก
ลูกชายผม
เขาอยู่ตรงนี้
เรายังอยู่ด้วยกันอีกนาน
ผมพยายามคิดถึงอนาคต
ผมพร่ำบอกกับตัวเองว่า
"เรายังมีชีวิตอยู่"
"ผมยังมีชีวิตอยู่"
Thai Subtitle ModifiedFromMaster ByNongZEZA~@CtHts
[THAI]